برای کسانی که هرگز در زندان های دیکتاتورهای ساواک و ساوامایی ها نبوده اند و حتا یک چک و سیلی نخورده اند

خبر

خاطراتی از هشتاد سال مبارزه و زندان: سخنان رفیق مصطفی بخشی – حزب توده ایران
با سلام و درود به رفقا و دوستان گرامی از اینکه در جمع شما عزیزان هستم بسیار خوشحالم. از اینکه در برگزاری جشن ۸۰ سالگی بنیانگذاری

برای کسانی که هرگز در زندان های دیکتاتورهای ساواک و ساوامایی ها نبوده اند و حتا یک چک و سیلی نخورده اند و به قهرمانان مردم ایران به کاوه آهنگر ها و آرش کمانگیر ها توهین می کنند :
با سلام و درود به رفقا و دوستان گرامی

از اینکه در جمع شما عزیزان هستم بسیار خوشحالم.

از اینکه در برگزاری جشن ۸۰ سالگی بنیانگذاری حزب توده ایران در کنار شما و همراه شما هستم خوشحالم و از همه شما به‌خاطر حضورتان بسیار سپاسگزارم. از دوران زندانِ رژیم پس از یورش به حزب خاطراتی یا بهتر است بگویم تجربیاتی داشتم که خواستم به‌مناسبت این سالگرد برای شما بیان کنم.

تاریخ حزب ما جدا از زندان و شکنجه نیست.

در هشتاد سال مبارزه حزب ما کمتر دوره‌ای بوده است که حزب فعالیتی علنی و بدون سرکوب شدن از سوی رژیم‌های دوگانه پادشاهی و اسلامی داشته باشد. بنابراین، زندان و شکنجه با تاریخ حزب ما و با سرگذشت مبارزان توده‌ای همراه بوده است. من هم در مقام عضو حزب و یک توده‌ای تجربیات و سرگذشتی در زندان در دوران خونین سال‌های دههٔ ۱۳۶۰ داشته‌ام و با شما در میان می‌گذارم.

چند خاطره‌ای را برای شما رفقا بیان می‌کنم، امیدوارم با شنیدن‌شان یاد رفقای عزیزی که اکنون در میان ما نیستند به‌خصوص آنان که در فاجعه ملی جان باختند را گرامی و زنده بداریم.

من در سال ۶۱ دستگیر شدم. بعد از فشار و شکنجه، به زندان اوین بند آموزشگاه، سالن ۳ که به آن سالن مسکو می‌گفتند منتقل شدم. به‌دلیل آن که اکثر زندانی‌های سالن ۳ توده‌ای و «سرموضع» بودند، به‌این معنی که به حزب وفادار و از آن دفاع می‌کردند، به سالن مسکو معروف شده بود.

اولین خاطره‌ام از روزی است که افسران توده‌ای وچند تن از اعضای شبکه مخفی که در ۷ اسفندماه ۶۲ اعدام شدند و دلیری و رشادت‌شان آنان را به ”ده گل سرخ توده‌ای“ مشهور کرد.

گوشه ای از خاطرات کارگر زحمتکش مصطفی بخشی پیرامون مبارزات و زندان هایش را بخوانید:
با سلام و درود به رفقا و دوستان گرامی

از اینکه در جمع شما عزیزان هستم بسیار خوشحالم.

از اینکه در برگزاری جشن ۸۰ سالگی بنیانگذاری حزب توده ایران در کنار شما و همراه شما هستم خوشحالم و از همه شما به‌خاطر حضورتان بسیار سپاسگزارم. از دوران زندانِ رژیم پس از یورش به حزب خاطراتی یا بهتر است بگویم تجربیاتی داشتم که خواستم به‌مناسبت این سالگرد برای شما بیان کنم.

تاریخ حزب ما جدا از زندان و شکنجه نیست.

در هشتاد سال مبارزه حزب ما کمتر دوره‌ای بوده است که حزب فعالیتی علنی و بدون سرکوب شدن از سوی رژیم‌های دوگانه پادشاهی و اسلامی داشته باشد. بنابراین، زندان و شکنجه با تاریخ حزب ما و با سرگذشت مبارزان توده‌ای همراه بوده است. من هم در مقام عضو حزب و یک توده‌ای تجربیات و سرگذشتی در زندان در دوران خونین سال‌های دههٔ ۱۳۶۰ داشته‌ام و با شما در میان می‌گذارم.

چند خاطره‌ای را برای شما رفقا بیان می‌کنم، امیدوارم با شنیدن‌شان یاد رفقای عزیزی که اکنون در میان ما نیستند به‌خصوص آنان که در فاجعه ملی جان باختند را گرامی و زنده بداریم.

من در سال ۶۱ دستگیر شدم. بعد از فشار و شکنجه، به زندان اوین بند آموزشگاه، سالن ۳ که به آن سالن مسکو می‌گفتند منتقل شدم. به‌دلیل آن که اکثر زندانی‌های سالن ۳ توده‌ای و «سرموضع» بودند، به‌این معنی که به حزب وفادار و از آن دفاع می‌کردند، به سالن مسکو معروف شده بود.

اولین خاطره‌ام از روزی است که افسران توده‌ای وچند تن از اعضای شبکه مخفی که در ۷ اسفندماه ۶۲ اعدام شدند و دلیری و رشادت‌شان آنان را به ”ده گل سرخ توده‌ای“ مشهور کرد.
#منصوراسانلوکارگرسندیکالیست
#خبرگرارگانستمدیدگان_دادخواه_ایران

خاطراتی از هشتاد سال مبارزه و زندان: سخنان رفیق مصطفی بخشی https://www.tudehpartyiran.org/?p=12078

بدون دیدگاه

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

خبر
کمیته فیلترینگ دستور حذف ترانه مهدی یراحی درباره اعتراضات آبان را صادر کرد

‏ «وداع بعد از رفتن» مهدی یراحی خواننده پاپ ایرانی به تازگی ویدئویی را به نام «وداع بعد از رفتن» منتشر کرده که در آن تصاویری از کشته‌شدگان از خرداد ۸۸ تا آبان ۹۸ همراه با مادرانشان به تصویر کشیده شده است. با مرگِ سُرخم بطلانِ این بازی‌ام از هر …

خبر
جعفر عظیم‌زاده فعال کارگری ضمن نگرانی از شرایط اسماعیل عبدی فعال صنفی معلمان، نوشت

اسماعیل عبدی معلمی که به اتهام دفاع از حقوق فرهنگیان و دانش آموزان ۵ سال حکم زندان خود را در اردیبهشت ۱۴۰۰ به پایان برده و در حال گذراندن ۱۰ سال دوم است، پس از یک ماه مرخصی در ۲۹ آبان ۱۴۰۰ با بدرقه ی گرم همکاران خود به ندامتگاه …

خبر
دادخواهی زرتشت احمدی راغب فعال مدنی و زندانی سیاسی پیشین مقابل آتش نشانی و شورای شهر فردوسیه

زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی در اعتراض به تداوم بیکاری و عواقب آن برای خانواده‌اش، برابر ساختمان شهرداری فردوسیه در شهریار، دست به تحصن زد. وی ضمن انتقاد از سرکوب مردم معترض اصفهان خواهان آزادی زندانیان سیاسی و همچنین لغو مجازات اعدام، حق زندگی، حق انتخاب، کار، حق اندیشه و …

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: