تداوم اعتصاب غذا؛ نامه زرتشت احمدی راغب، از زندان اوین

“اینجانب زرتشت احمدی راغب، امروز چهارشنبه ۲۷ آذرماه در چهلمین روز اعتصاب غذای خود در بند قرنطینه زندان اوین این نامه را می‌نویسم.

اعتراض خود را نسبت به احکام غیر قانونی، بازداشت موقت در سلول‌های انفرادی، پرونده‌سازی و هجوم ماموران وزارت اطلاعات به‌طور مسلحانه به محل زندگی شهروندان، نقض حقوق شهروندی و نقض حقوق بشر اعلام می‌دارم.

هموطنانم، پیشاپیش شب یلدا شب زایش مهر، شب در کنار هم بودن آیین نیاکان ایرانی باستانی و تاریخی را به همه شما در ایران و سراسر جهان شادباش می‌گویم. امیدوارم شب بلند تیره روزی چهل ساله این ملت نیز با همدلی و شادکامی به زودی به سر آید و به آزادی، دموکراسی و به انسانیت برسیم.

هم‌میهنانم، همان‌گونه که مطلع هستید از شب ۵ شهریور ۹۸ تاکنون در بازداشت و بند نظام اهریمنی قرار دارم. در زندان نیز همان‌گونه که در بیرون فعالیت می‌کردم و اعتراض داشتم، اکنون هم اعتراض سه‌گانه‌ای را در پیش دارم:

۱- اعتصاب غذا.

۲- جنبش اعتراضی مردم وقتی با کشتار و شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی و به خاک و خون افتادن معترضان ادامه پیدا کرد به حسب وظیفه انسانی و همراهی و همدلی با خانواده های سوگوار، موی سرم را تراشیدم و اعتراض من همچنان ادامه دارد.

۳- از جانبی وزارت اطلاعات با همدستی شهردار فاسد از تابستان پارسال بیکاری مرا رقم زده و حقوق معیشت و بیمه خانواده تاکنون قطع است،

لباس آتشنشانی‌ام را در زندان به نشانه اعتراض می‌پوشم. همان‌گونه که در بیرون شفاف می‌گفتیم و می‌نوشتیم؛ درون زندان هم محل اعتراض و مخالفت من با جمهوری اسلامی است.

من از امضا کنندگان بیانیه ۱۴ هستم و فعالیت مدنی و حقوق بشری داشتم. برای ۳ اتهام “تبلیغ علیه نظام، توهین به رهبری و توهین به روسای قوای سه گانه” توسط بازجویان وزارت اطلاعات در بند ۲۰۹ زندان اوین بازجویی شدم و از من می‌خواستند در یک ویدیوی ۲ دقیقه‌ای، ابراز پشیمانی از این فعالیت‌ها کنم تا آنها من را سر کارم در آتش نشانی و شهرداری برگردانده و برای من قرار منع قرار تعقیب صادر کنند.

به راستی گفتم، نه من و نه پدرانم هیچگاه به این سرزمین و مردم و به انسانیت خیانت نکرده‌ایم و نپذیرفتم.

هزینه تمامی این اعتراضات و ایستادگی‌ها را برای اینکه ایرانی روشن و سرزمینی شایسته برای مردم ایران باشد، ادامه خواهم داد.

از تمام هم میهنانم تقاضا دارم که درون و برون کشور، با همدلی با دوستی و مهر، با شادکامی دست در دست هم تلاش کنیم صدای آزادی تمام زندانیان سیاسی باشیم. صدای عدالت دموکراسی و آزادی برای سرزمینمان باشیم و همه با هم سرزمینی شایسته برای زیست مردمان رقم بزنیم.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: