«یاد یار»

🔴 جاوید نام #شلر_فرهادی دانشجوی ۲۵ ساله ی علوم سياسی #دانشگاه_رازی_کرمانشاه در جریان سفر #امیرالقاتلین_علی_خامنه_ای به کرمانشاه در سال ۱۳۹۰، از امضاکنندگان طومار انتقادی نسبت به وی بود که توسط مزدوران امنیتی بازداشت و چند ماه در تهران تحت شکنجه و آزار و اذیت شدید قرار داشت، وی پس از مدتی آزاد و از او خواسته می شود در صورت احضار دوباره سریعا به تهران مراجعه کند.

مزدوران امنیتی در دیماه ۱۳۹۱ وی را احضار می کنند اما او در خانه روستایی پدرش با #اسلحه_شکاری، با شلیک یک گلوله به سر خود، تن به مرگ خود خواسته می دهد…

یاد و نامش جاودان

#مادر شلر در سالروز تولد دخترش برای وی چنین نوشته است:

شلر اندوه سنگین نبودن و هرگز دوباره ندیدنت شده سوغاتی از سرزمین تنهایی برای قصه ی شب بی خوابی من
می بینی تمام کلمات هنوز درباره توست،و پیراهن سفید هنوز منتظر مانده؛ گرچه می داند قرار نیست برگردی.تو زخم عزیز منی شلر،
عزیز از دست رفته من.
بعد از رفتنت روزهای تیره و تار زیادی گذشته ،با خودم کلنجار زیاد رفتم تا برای روز میلادت امیدوارانه تر بنویسم
بنویسم که باز هم امید دارم
امید به دیدارت
امید به در آغوش کشیدنت و فشردن محکم‌تر دستانت
این روز های باقی عمر را با آرزوی دوباره بوسیدنت سر میکنم
تو را خدا برایم فرستاد که دلم نشکند،
نگیرد،نمیرد.
تو را ای عزیز بی مانند ای همیشه ی بی تکرار زندگی کرده ام
دلم برای نبودنت قدر سر سوزنی شده ،مچاله می شوم ،کز می کنم و هر لحظه بهانه ات را میگیرم و آسمان بر دلم سنگینی میکند
اندوهگین ترینم دخترم، که در روز تولدت ،سوگواری میکنم …
شلر زیبایم سی و پنجمین بهار زندگیت مبارکمان باشد…
جانان مادر اگه بخاطر یک اعتراض جان شیرینت را نمیگرفتند حال من چهره‌ی 35سالگیت رو میبوسیدم بجای سنگ مزارت.

#یاد_یار #ps752
#دادخواهی_ادامه_دارد #دیکتاتور #خاوران #کوی_دانشگاه #عاشورای_۸۸ #آبان۹۱ #دیماه_۹۶ #آبان_۹۸

 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: