دومین قربانی اعتراضات دی‌ماه 96 در دزفول، نام‌هایی که انکار می‌شوند

امین کُرکی نامی است که شاید بیش از هر نام و اشاره دیگری اعتراضات دی‌ماه ۹۶ را به یاد خانواده کُرکی و طایفه لُر کُرکی می‌آورد. نامی که برای آنان یادآور مرگ است، انکار و فراموشی. مرگی که اگرچه به گفته خانواده‌اش و بنا بر برخی شواهد و قرائن مجازاتی است برای حضور امین کُرکی در اعتراضات دی‌ماه ۹۶ اما شاید متاثر از زمان وقوعش توجه و حساسیتی را که باید برنینگیخت، دست‌کم آن‌چنان که مرگ محسن عادلی دیگر جوان جان‌باخته دزفولی رسانه‌ای شد. نزدیک به یک‌سال پس از کشته شدن امین کُرکی، ایران وایر با توجه به اسنادی که به دستش رسیده است و بر اساس گفتگویی با خانواده ایشان، پرده از مرگ یکی دیگر از معترضان دی‌ماه ۹۶ در دزفول کنار می‌زند.

امین کُرکی، کارگر، مجرد، ۳۱ ساله از طایفه لُر کُرکی متولد اول فروردین ۱۳۶۶، فرزند پنجم از ۸ فرزند (۷ برادر و یک خواهر) یک خانواده کارگری اهل اندیمشک ساکن دزفول که در اعتراضات دی‌ماه ۱۳۹۶ شرکت کرده بود و به اتهام پاره کردن عکس روح‌الله خمینی بازداشت شده بود و بعد از ۷۴ روز آزاد شده بود، روز نهم فروردین ۱۳۹۷، ۱۲ روز پس از آزادی موقت، بنا بر شواهد و قرائن موجود به دست چند مامور کلانتری و کادر بسیج شهر حمزه دزفول ربوده و به قتل رسید. او دومین جان باخته اعتراضات دی‌ماه ۹۶ در دزفول است.

امین کُرکی، یکی از این بازداشتی‌ها بود که حدود ساعت ۲ بامداد سه‌شنبه ۱۲ دی‌ماه در خانه پدریش در شهر حمزه بازداشت شد. بامداد‌ سه‌شنبه ماموران کلانتری ۸ شهر حمزه شهرستان دزفول به فرماندهی رئیس وقت کلانتری، شخصی به نام سروان باباخانی، از طریق منزل همسایه و از روی دیوار، بدون داشتن حُکم قضایی و به زور وارد خانه حسین کُرکی، پدر امین، می‌شوند. خانواده کُرکی وحشت‌زده از فریاد ماموران از خواب پریده و آقای حسین کُرکی با ماموران درگیر می‌شود. ماموران با شوکر به حسین کُرکی حمله کرده و او را به دیوار می‌کوبند و پس از دست‌بند زدن به امین کُرکی او را با خود می‌برند.

کلانتری شهر حمزه صبح روز بعد و پس از تنظیم صورت‌جلسه بازداشت با عنوان اتهامی شرکت در آشوب‌های خیابانی و اخلال در نظم عمومی و پاره کردن عکس‌های روح‌الله خمینی، آن‌ طور که برادر امین می‌گوید، او را به زندان عمومی دزفول می‌فرستند: «امین ممنوع‌الملاقات بود و اجازه تماس تلفنی هم نداشت. بعدا به ما گفتند همان روز او بازداشت، ماموران کلانتری او را به زندان دزفول منتقل کرده بودند. همان روزهای اول، خیلی تلاش کردیم مثل خیلی‌های دیگر که آزاد شده بودند آزادش کنیم، پرونده‌اش به دادسرای عمومی و انقلاب دزفول (شعبه ششم یا شعبه اول) ارجاع داده شده بود. سند بردیم قبول نکردند، برای اذیت کردن به ما می‌گفتند امین را آزاد می‌کنیم اگر فیش حقوقی ۷ میلیون تومانی بیاورید. می‌دانستند ما خانواده کارگری هستیم و از این پول‌ها نداریم.»

چند تن از همسایه‌ها به ما گفتند که آن‌ها دیده‌اند که ماموران کلانتری حمزه و چند لباس شخصی بسیج وارد خانه ما شده و امین را با ضرب و شتم خود برده‌اند. خبر داشته‌اند کسی خانه نیست و دنبال فرصت می‌گشتند.» سیروس می‌گوید آن چند همسایه‌ای که دیده بودند چه اتفاقی افتاده است،تهدید کرده‌ بودند که اگر حرف بزنند برای‌شان گران تمام می‌شود. «همسایه‌ها بعد چند ماه آمدند خانه ما و گفتند که ماموران تهدیدشان کردند، شب رفتند خانه‌شان و گفته‌اند که اگر چیزی به این‌ها بگوئید خودتان را به عنوان قاتل امین معرفی و محکوم می کنیم. شب رفته بودند خانه آن ها و کلی این‌ها را ترسانده بودند.»

نسخه کامل این گزارش را می‌توانید اینحا بخوانید.
https://iranwire.com/fa/features/30032

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: