عفو بین‌الملل روز ۶آبان۹۹ با اشاره به‌گزارش گزارشگر ویژه اعدامهای خودسرانه و فراقضایی به‌مجمع عمومی ملل متحد، خاطرنشان کرد: «جامعهٔ بین‌المللی باید اطمینان حاصل کند که مختصات جغرافیایی و سایر اطلاعات مرتبط با گورهای جمعی مطابق یک روال منظم و مدون جهانی شناسایی و ثبت می‌گردد».
عفو بین‌الملل با اشاره به تخریب گورهای جمعی مربوط به #قتل_عام۶۷ در ایران افزود: «هدف از این اعمال غیرقانونی نه تنها جلوگیری از تحویل بقایا به‌خانواده‌ها بلکه سد کردن مسیر دادخواهی و عدالت قضایی بوده است».
گزارشگر ویژه در بخشی از گزارش خود به تخریب گورهای جمعی مربوط به کشتار ۶۷ در ایران از طریق مسطح‌سازی بوسیله بولدوزر، ساخت جاده و ساختمان، انباشت زباله یا ساخت قبرهای جدید در محل گورهای جمعی، اشاره کرده است و همین طور نوشته است که افراد در ایران به خاطر پیگیری وضعیت گورهای جمعی و صحبت کردن از آنها با زندان رو به رو شده‌اند.

اگنس کالامار، گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره اعدام‌های شتابزده، خودسرانه و فراقضایی، گزارش مفصلی در مورد گورهای جمعی و حقوق بشر به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کرد.

🔺گزارشگر ویژه در مقدمه‌ی گزارش خود جامعه بین‌المللی را فرا خوانده است که به وظایف خود در زمینه حفاظت و مراقبت از گورهای جمعی و مکان‌های کشتار جمعی عمل کند و در این رابطه به کشورها و جوامعی که دارای گورهای جمعی هستند، یاری برساند.

🔺به تعریف گزارشگر ویژه، گور‌های جمعی محل دفن انسان‌هایی هستند که در مورد قانونی بودن علل و شرایط پیرامون مرگ‌شان و نحوه برخورد با بقایای‌شان می‌بایست تحقیقات رسمی صورت گیرد.

🔺 گزارشگر ویژه نوشته است که گورهای جمعی صحنه‌های جنایت هستند و حاوی آثار و شواهدی هستند که به احتمال قوی به نقض گسترده و فجیع حقوق بشر اشاره دارند. از این رو، وجود گورهای جمعی در یک کشور مسئولیت‌های قانونی دولت‌ها در خصوص انجام تحقیقات و حساب‌رسی و پاسخ‌دهی را به جریان می‌اندازد.

🔺بر اساس قوانین بین‌المللی، دولت‌ها موظف هستند که به دنبال کشف و شناسایی بقایای جانباختگان ناپدیدشده و بازپس دادن بقایا به خانواده‌ها باشند و دسترسی خانواده‌ها به محل دفن عزیزان‌شان را فراهم آورند.

🔺گورهای جمعی عموماً حکایت از این واقعیت دارند که با بقایای جان‌باختگان رفتار‌های غیرقانونی صورت گرفته و هدف از این اعمال غیرقانونی نه تنها جلوگیری از تحویل بقایا به خانواده‌ها بلکه سد کردن مسیر دادخواهی و عدالت قضایی بوده است.

🔺به گفته گزارشگر ویژه، آنچه گورهای جمعی را از سایر مکانهای دفن جمعی متمایز می کند، تلاش برای سرکوب یا حتی محو هویت فرد جانباخته پس از مرگ است.

🔺با ایجاد گورهای دسته جمعی، عوامل مسئول از جنبه‌های متعدد مرتکب نقض حقوق بشر می‌شوند. از جمله این موارد عبارتند از:

▪️نقض حق حیات و ممنوعیت قتل و سایر کشتارهای خلاف قانون

▪️نقض ممنوعیت ناپدیدسازی اجباری

▪️نقض حق به رسمیت شناخته شدن به عنوان یک شخص در مقابل قانون

▪️نقض حق برخورداری از آزادی و امنیت شخصی

▪️نقض حق محافظت شدن در مقابل شکنجه و سایر رفتارهای ظالمانه ، غیرانسانی یا تحقیرآمیز

▪️ نقض حقوق مرتبط با رفتار محترمانه و توام با کرامت انسانی با بقایای مردگان و ممنوعیت هتک حرمت مردگان

▪️ نقض حقوق مدنی، فرهنگی و مذهبی خانواده‌های داغدار برای سوگواری و ادای احترام و یادبود

🔺گزارشگر ویژه سازمان ملل تاکید کرده است که دولت‌ها تحت هیچ شرایطی نباید وجود گورهای جمعی را انکار کرده یا اقدام به تخریب و نابودی آن‌ها کنند. کسانی که به دنبال کشف گورهای جمعی هستند یا درباره آنها اطلاع‌رسانی می کنند نباید مورد آزار، ارعاب، تهدید یا احکام حبس قرار گیرند و به سکوت وادار شوند.

🔺گزارشگر ویژه سازمان ملل یادآوری کرده است که آینده گور‎های جمعی و بقایای انسان‌هایی که زیر خاک این گورها ناشناخته مانده‌اند، هم از منظر شخصی و خانوادگی و هم از منظر ملی و جهانی برای میلیون‌ها نفر و نسل‌های آینده دارای اهمیت فراوان است.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: