مگر ایران هم عرب دارد؟

مریم حسین‌خواه

شورای مدیریت گذار

🔸«بارها در سفر به شهرهای مختلف ایران، وقتی می‌فهمیدند من عرب هستم، تعجب می‌کردند و می‌گفتند از کجا آمده‌ای؟ مگر ایران هم عرب دارد؟»

🔸آمنه هانی، زن عربی که مددکار اجتماعی بهزیستی اهواز بوده، تنها کسی نیست که بارها در برابر چنین سؤال‌هایی توضیح داده که شماری از مردم ایران، عرب هستند و تعجب کرده که دیگران چیزی درباره‌ی مردم عرب هموطن‌شان نمی‌دانند. بسیاری از عرب‌های ایران، بارها و بارها چنین پرسش‌هایی را از دیگر ایرانیان شنیده‌اند. یوسف عرب‌ السرخی، شاعر اهوازی، می‌گوید: «مردم عادی و کوچه و بازار در خیلی از شهرها، اصلاً نمی‌دانند که ایران، عرب هم دارد. یعنی تا بگویی عربم، بیشترشان می‌گویند: عرب کدام کشور هستی؟ برای همین وقتی هم که به عرب‌ها فحش می‌دهند، نمی‌دانند که دارند به هم‌وطن خودشان هم فحش می‌دهند. حتی نویسنده یا بازیگر معروفی بود که نمی‌دانست ایران عرب دارد؛ برای همین به عرب‌ها توهین می‌کرد و بعد که ‌فهمید ما هم‌وطن خودش هستیم، عذرخواهی ‌کرد.»

🔸در نظر بسیاری از ایرانیانی که حتی نمی‌‌دانند بخشی از مردم کشورشان عرب هستند، عرب‌ها، همسایگان جنوبی ایران هستند و اگر عربی هم در ایران زندگی می‌کند، حتماً مهاجری است که از عراق یا کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس به اینجا آمده یا نهایتاً عرب‌هایی هستند که پس از ظهور اسلام در شبه‌جزیره‌ی عربستان و حمله‌ی مسلمانان به ایران، پایشان به این کشور باز شده است و برای همین دل خوشی از آنها ندارند.

🔸هر چند در قرن‌های نخست هجری شمار زیادی از عرب‌های مسلمان به ایران آمدند اما به نوشته‌ مورخانی همچون محمد بن جریر طبری و احمد کسروی، سابقه‌ سکونت عرب‌ها در ایران به دوره‌ی تمدن عیلامی‌ها می‌رسد. برخی نیز آن را هم‌زمان با مهاجرت آریایی‌ها به ایران می‌دانند. همچنین شواهد تاریخی از حضور عرب‌ها در ایران در دوره‌‌ حکومت اشکانیان در سده‌های اولیه میلادی در دست است.

🔸بخش‌ عمده‌ای از عرب‌های ایران در جنوب غربی ایران زندگی می‌کنند. این منطقه که از شوشتر و دزفول در شمال تا دهانه‌ی فاو و اروندکنار در جنوب، از هویزه و شوش در غرب تا هندیجان و رامهرمز در شرق را در برمی‌گیرد تا سال ۱۳۰۴ «عربستان» نامیده می‌شد٬ و پس از آن به دستور رضا شاه پهلوی نامش در تقسیمات رسمی کشوری به «خوزستان» تغییر داده شد. اما خود عرب‌ها آن را همچنان با نام «عربستان ایران» یا «اقلیم اهواز» می‌شناسند و بسیاری از آن‌ها خودشان را «عرب اهوازی» می‌دانند.

🔸وقتی از آمنه هانی درباره‌ی چرایی‌اش می‌پرسم، می‌گوید: «من خودم را یک عرب اهوازی می‌دانم، چون در جایی به نام ایران زندگی کرده‌ام، اما به من این فرصت داده نشد که خودم را ایرانی بدانم. از همان دوران کودکی حس کرده‌ام که از ایرانی بودن رانده شده‌ام و همبازی‌ها ما را از خودشان دور می‌کردند، بعد هم که مدرسه و دانشگاه رفتیم، این طرد شدن در رفتار همکلاسی‌ها گرفته تا اساتید کاملاً برای ما محسوس بود. در زمان کودکی خیلی سعی کردم که بگویم ما هم ایرانی هستیم ولی کم‌کم فهمیدم که نه، انگار من ایرانی نیستم و چیزی که من را به ایران وصل می‌کند، فقط رابطه‌ی شناسنامه‌ای است.»

مقاله کامل را در سایت گذار بخوانید

(https://iran-tc.com/fa/%D9%85%DA%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85-%D8%B9%D8%B1%D8%A8-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%9F/)#شورای_مدیریت_گذار

@IranTC_Official

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: