نامه #زندانی_ عقیدتی سیاسی #حمزه_درویش خطاب به مردم عزیز ایران در رابطه با #انتخابات: من رای نمی‌دهم چون نمی‌خواهم شریک ظلمها، ستمها و جنایتهای یک حکومت مستبد باشم

حمزه درویش، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی‌شهر کرج، ۲۵‌ساله، اهل منطقه تالش در استان گیلان، تاکنون ۳‌سال از دوران محکومیت ۱۵‌ساله خود را پشت سر گذاشته‌‌ است. وی در سالن‌۲۱ اندرزگاه ۷ زندان رجایی‌شهر کرج دوران محکومیت خود را می‌گذراند.

زندانی سیاسی اهل سنت حمزه درویش با نوشتن نامه‌ای سرگشاده خطاب به مردم ایران، شرکت در انتخابات را تصدیق تمامی این ظلمها، ستمها، اعدامها، دزدیها، اختلاسها، بی‌عدالتیها و خونهای به ناحق ریخته شده در ایران دانست. وی در این نامه از مردم ایران به خصوص اقلیت‌های قومی و مذهبی خواست که انتخابات مجلس را تحریم کنند.

چندی پیش رهبر جمهوری اسلامی آقای خامنه ای در رابطه با شرکت در انتخابات عنوان کردند که: اگر کسی از من خوشش نمی آید اگر ایران را دوست دارد باید به پای صندوق رای بیاید.
سخنانی که بیشتر جنبه التماس و تحریک احساسات و عواطف مردم و سوء استفاده و بهره برداری از علاقه مردم ایران نسبت به کشورشان را داشته و از لحاظ منطق سیاسی و دینی و انسانی قابل قبول نمی باشد و با در نظر گرفتن ندای وجدان در مشاهده ۴ دهه سرکوب و جنایت و ظلم و استبداد، نمی توان عدم شرکت مردم در انتخابات تشریفاتی و انتصابی را، به دوست نداشتن کشورشان قلمداد کرد.
در واقع دعوت از مردم برای آمدن به پای صندوقهای رای، هیچ سود و نفعی به جز ادامه سرکوب اعتراضات مردمی ندارد و بیشتر یک نیرنگ بزرگ و سوءاستفاده ابزاری و تبلیغاتی از مردم است. انتخاباتی که صرفا یک مراسم تشریفاتی و مانور رسانه ای بوده و جمهوری اسلامی در این سالهای حساس اخیر برای دوام و حفظ بقای نظام دیکتاتوری خود، نیاز مبرم به چنین مانورهای رسانه ای دارد. چرا که خوب میداند عدم شرکت مردم در انتخابات، به منزله ی پایان و عدم مشروعیت نظام دیکتاتوری آنها خواهد بود

 

اما سخن اصلی من این است که عدم شرکت بنده در انتخابات به معنی دوست نداشتن کشور ایران نیست:

من رای نمی دهم چون که نمی خواهم شریک ظلمها، ستمها و جنایتهای یک حکومت مستبد باشم،
من رای نمی دهم چون که نمی خواهم شریک ترورهای کور و اعدامهای گسترده و جمعی ناحق یک حکومت مستبد باشم،
من رای نمی دهم چون که نمی خواهم شریک و حامی دزدان و اختلاس گران یک حکومت مستبد باشم،
من رای نمی دهم چون که نمی خواهم شریک خونهای ریخته شده ی ناحق زنان و کودکان سوریه و عراق باشم،
من رای نمی دهم چون که اقلیتهای دینی، مذهبی و قومی از هیچ کدام از حق و حقوق اولیه شهروندی خود برخوردار نیستند.
من رای نمی دهم چون که نه آب مجانی شد و نه برق مجانی شد و نه اتوبوس، 

بدین منظور بنده از مردم عزیز ایران، به خصوص اقلیتهای دینی، مذهبی و قومی که بیشترین ظلم را از جانب جمهوری اسلامی متحمل شده اند، درخواست می کنم که برای دفاع از حقوق شهروندی و حفظ شخصیت انسانی خود، انتخابات اسفند ۹۸ را تحریم کرده و رای ندهند.
چرا که شرکت و دعوت به انتخابات بعد از چهار دهه دروغ، فریب، مکر، نیرنگ و وعده های پوچ، توهین به شعور انسانی و هویت ملی می باشد و رای ندادن بهترین و کمترین اعتراضی است که می توان به حکومت دیکتاتوری جمهوری اسلامی کرد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: