نامه صد تن کنشگران مدنی سیاسی به «جاوید رحمان»

 

یک صد تن از کنشگران مدنی و سیاسی در نامه‌ای خطاب به جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، از او خواستند تا برای پایان دادن به بازداشت مادران، اعضای خانواده و بستگان زندانیان سیاسی و عقیدتی تلاش کند.

نویسندگان این نامه با اشاره به ماده ۹ و بند ۲ ماده ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر و بند ۱ ماده ۹ و بند ۱ ماده ۱۵ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، بند ۲ ماده ۲۵ اساسنامه دیوان جزایی بین المللی، قانون اساسی جمهوری اسلامی و مواد ۴، ۲۳۷ و ۲۳۸ قانون آیین دادرسی کیفری، تاکید کردند که «یکی از اصول حاکم بر پرونده‌های کیفری، اصل شخصی بودن جرم و مجازات است» اما در «جمهوری اسلامی هر روزه و به دفعات این اصل مهم نادیده انگاشته می‌شود».

آن‌ها با اشاره به آنچه «۴۰ سال کارنامه سیاه قضایی جمهوری اسلامی» خواندند، نوشتند که طی چهار دهه گذشته «همواره نه تنها دگر اندیشان و آزاداندیشان که خانواده‌های ایشان نیز مورد ستم و پرونده سازی‌های قضایی علیه ایشان» قرار گرفته‌اند.

photo_2019-08-05_16-47-36.jpg

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: