نامه مادر سهیلا حجاب ملیحه شورچه خطاب به مسئولان؛ زندانیان سیاسی را آزاد کرده و خانواده‌هایشان را دریباید!

نامه های وارده

زندانیان سیاسی را آزاد کرده و خانواده‌هایشان را دریابید!

این روزها که جهان درگیر بحران کروناست و هزاران هنرمند، ادیب، روزنامه نگار، جامعه شناس، اقتصاد دان، جغرافیدان، حقوقدان و پزشک و محقق در رسانه‌های اجتماعی بی ریا و غمخوارانه تلاش می‍‌کنند تا سامان اجتماعی را تقویت کنند و موقعیت بحرانی را برای جامعه تفسیر و معنا کنند. حاکمان امور کشور را به تعارف برگزار می‌کنند و به جای آنکه دور میز مقابل لنز دوربین‌ها بنشینند و فکر چاره‌ای باشند با یکدیگر از پشت صفحات مجازی و توییتری بحث و جدل می‌کنند. عصر تکنولوژی امروز برای هر بیماری در آزمایشگاه ها دلایل علمی قابل اثبات یا ابطال دارد. چه نیازی به دین است؟ روحانیون در حال ایفای چه نقشی هستند که برای رهایی از کرونا مدام از باورهای اعتقادی مردم بهره می جویند؟

زخم تحقیر این ملت به سادگی درمان نمی‌شود. موریانه فساد و بی‌اعتمادی گسترده، همه زوایا را در بر گرفته است. به جای متهم کردن یکدیگر به سهل انگاری و رفتن به سراغ دست‌های پیدا و پنهان خارجی، بیندیشید که چه کرده‌اید که مردم در اوج نارضایتی و در حال انفجار هستند؟ و در این میان حفظ جان زندانیان سیاسی و عقیدتی که هر یک صدای گروه های مظلوم، فرودست و آسیب دیده کشور بوده‌اند و به یک زبان که همانا زبان انسانیت است، اینگونه بی‌اهمیت برخورد می‌کنید.

کنشگرانی که آرمانشان دفاع از انسان‌ها در برابر ویروس های طبیعی، سیاسی و اجتماعی جهل، ریا و ظلم و سرکوب بوده است و خواهان فضایی عادلانه تر، آزادتر، اخلاقی‌تر و منصفانه برای زندگی هستند. مهم ترین نشانه سقوط یک حاکمیت زمانیست که حقوق مدنی شهروندان توسط حاکمان پاس داشته نمیشود. ایرانی بودن و احساس وظیفه در برابر ایران واژه سنگینی است. به سنگینی ۲۵۰۰ سال تاریخ، به سنگینی خون های مردمانی که تحت لوای آرمان های گوناگون ریخته شد.

وقتی دخترم آزاد شد، به خاطر حفظ سلامتی او از بیماری کرونا خوشحال بودم. اما او خواب‌های شبانه‌اش مغشوش و درهم ریخته است. این یعنی فشارهای روحی بسیاری در دوران بازداشتش متحمل شده است. در تمام دوران بازداشتش، مدام در بیمارستان به بودم و اکنون حال تمام مادرانی که فرزندانشان در زندان هستند را می‌فهمم، به خصوص اضطراب ناشی از بیماری کرونا.

از مسئولین می‌خواهم خانواده های زندانیان سیاسی را دریابند! من تنها مادر سهیلا حجاب نیستم. آتنا دائمی، ارس امیری، نیلوفر بیانی، رضوانه احمد خان بیگی، مریم اکبری منفرد، سپیده کاشانی، مژگان کشاورز، صبا کردافشاری، یاسمن آریانی، سمانه نوروز مرادی و نگین قدمیان فرزندان من هستند. آنها را آزاد کنید و خانواده هایشان را دریابید!

ملیحه شورچه/ ۲۰ فروردین ۱۳۹۹

بدون دیدگاه

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

خبر
تداوم اعتصاب کارگران شهر حمیدیه براى پنجمین روز متوالى

تاخیر ۱۵ ماهه در پرداخت دستمزد کارگران شهرداری حمیدیه کارگران شهرداری حمیدیه خواستار پرداخت مطالبات ۱۵ ماهه خود هستند. این کارگران در روزهای گذشته بارها مقابل ساختمان شهرداری و شورای شهر دست به اعتراض صنفی زدند. جمعی از کارگران شهرداری حمیدیه در استان خوزستان از شرایط دشوار زندگی خود در …

خبر
نسرین ستوده به جای بیمارستان به زندان قرچک منتقل شد

نسرین ستوده وکیل زندانی از اوین به زندان قرچک ورامین منتقل شد. به نوشته رضا خندان همسر خانم ستوده به او گفته شده که خود را برای رفتن به بیمارستان آماده کند اما او را به زندان قرچک برده‌اند. انتقال این وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر، با وجود وضعیت …

خبر
محکومیت #فرنگیس_مظلوم به تحمل حبس تعزیری

فرنگیس مظلوم، مادر زندانی سیاسی سهیل عربی طی حکمی از سوی بیدادگاه انقلاب تهران با اتهامات واهی “فعالیت تبلیغی علیه نظام و اجتماع و تبانی به یک سال و شش ماه زندان محکوم شد. فرنکیس مظلوم پیشتر در شعبه ۲۹ دادگاه نقلاب تهران مجموعا به ۶ سال زندان محکوم شده …

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: