هشتم امرداد سالگرد جانباختن اکبر محمدی مردی که به الگوی مبارزه تبدیل شد

اکبر محمدی دانشجوی دانشکده ی توانبخشی دانشگاه تهران به حق نمونه ی یک دانشجوی مبارز و از جان گذشته بود. او به همراه دیگر دانشجویان و برادرش منوچهر که دانشجوی اقتصاد نظرى دانشگاه دولتى تهران بود، از پایه گذاران راهی بود که به جنبش دانشجویی ۱۸ تیر در سال ۷۸ انجامید. زیرا اکبر و منوچهر و رضا مهاجرى نژاد و تعدادى از دیگر دانشجویان روشنفکر در سال ۷۶ گروهی به نام دانشجویان روشنفکر ایران ( بعدا به اتحادیه ی ملی دانشجویان تغییر نام داد) را بنا نهادند که دارای سه ویژگی مهم یعنی سکولار بودن، مبارز بودن و به رسمیت نشناختن مناسبات حاکم در تشکل های رسمی دانشجویی یعنی انجمن های اسلامی بود. اکبر در راه اندازی مبارزات میدانی حتا از منوچهر و سایر همرزمانش نیز جدی تر بود. هر گاه هر فراخوان تجمع دانشجویی از سوى جبهه متحد دانشجویى داده میشد این اکبر بود که به همراه کسانی چون غلامرضا مهاجرى نژاد تجمعات، اعتراضات و تظاهرات بزرگ را رهبرى مى کردند و شعار های ساختار شکن علیه استبداد دینی راه می انداختند.
منوچهر محمدی با استفاده از همین تحول فکری، روشن بینی و جسارت مبارزاتی نسل نو و در همان سال با حشمت اله طبرزدی دبیر کل اتحادیه ی اسلامی دانشجویان و دانش اموختگان که ایشان نیز در ان سالها به دلیل راه اندازی نشریه افشاگر پیام دانشجو و برگزاری میتینگ های پر سر وصدا و انتقادی- دانشجویی به چهره ی سرشناس در جنبش دانشجویی مستقل تبدیل شده بود، ارتباط برقرار میکند که حاصل ان، تاسیس جبهه ی متحد دانشجویی است که البته هر دو جناح از جنبش مستقل دانشجویی ارتباط نزدیکی با نیروهای ملی به ویژه زنده یاد ها داریوش و پروانه فروهر برقرار می کنند.
اکبر اما از همان ابتدا و در گردهمایی دانشجویی که در سال ۷۶ در مشهد برگزار شد با طرح شعار ها و سرود های نوین، خواهان شکل دهی حرکتی انقلابی به منظور بر اندازی استبداد دینی حاکم میشود. این جنبش دانشجویی در میتینگ های بعدی که از سال ۷۶ تا ۷۸ برگزار شد ،سمت و سوی خود را برای راه اندازی حرکت انقلابى جدید برای براندازی با مبارزه ی مدنى قرار داد که به جنبش دانشجویی ۱۸ تیر انجامید. در همه ی این مبارزات ،اکبر بی محابا و پیشرو بود و سایرین را به حرکت تشویق میکرد و به همین دلیل مورد کینه ی عمیق نیروهای امنیتی و لباس شخصی قرار داشت.
مراتب شجاعت، جانفشانی و اراده ی اکبر برای تغییر رژیم در جنبش ۱۸ تیر اشکار شد. او که همچنان پیشتاز جبهه ی متحد دانشجویی در رهبرى و میدان عمل بود و هیچ هراسی از پیامد های مبارزات خود نداشت.نقش اکبر محمدی در جنبش ۱۸ تیر دفاع از کوی دانشگاه در برابر هجوم بربرهایی به نام لباس شخصی و نیروهای متجاوز بود. او بود که دفاع مشروع را عملا محقق کرد.
همین مبارزات میدانی متکی بر اندیشه ی رهایی بخش از ستم ملاهای حاکم از سوى او بود که موجب شد در شکنجه گاه توحید وحشیانه ترین شکنجه ها علیه اکبر اعمال شود تا او به تهیه ی بنزین برای ساختن کوکتل مولوتوف علیه خود اعتراف دروغین کند و اکبر که میدانست پیامد این اعتراف دروغین علیه خود یعنی پذیرش حکم اعدام از سوی این جانیان است، آرزوی چنین اعترافی را بر دل انها گذاشت. انها با زدن کابل بر کف پای اکبر تا انجا که ناخن پای او افتاد و با اویزان کردن او، موجب شدن که اعصاب و روان این جوان ازادیخواه و وطن پرست و نیز مهره های کمر ش تا پایان عمر کوتاه پس از ان شکنجه ها، اسیب جدی ببیند. برای او حکم اعدام صادر کردند و تا سال ۸۵ یعنی به مدت ۷ سال او را در زندان و زیر شکنجه قرار دادند. اکبر شجاعانه جنگید و مقاومت کرد. او به عنوان مبارزی نستوه و با غیرت در برابر ستم انها دست به اعتصاب غذای خشک زد و انها ناجوانمردانه و بزدلانه او را به بهداری انتقال داده و این شیر جنبش دانشجویی را با همان وضعیت با زنجیر به تخت بستند. برای اینکه از غرش های او وحشت داشتند. پس از اینکه اخرین رمق های این الگوی شجاعت، غیرت و اگاهی را گرفتند، جسم نیمه جان اکبر را به بند انتقال دادند تا فقط چند ساعت بعد در بغل هم بندان خود جان بدهد.
اری اکبر در زندان اوین یعنی سنگر خود و سنگر شیران ازادیخواه ایرانی در طول جنبش ازادیخواهانه ی این ملت از دیر زمان تا کنون، جان سپرد.
یادش گرامی و راهش پر رهرو
از افتخارات جبهه ی دموکراتیک ایران است که اکبر محمدی از موسسان ان بوده و برادر ارجمند ایشان و همرزم اگاه، صادق و جان برکف ما، منوچهر محمدی از رهبران این جبهه بوده و هست.
#اتحاد_در_عمل

جبهه ی دموکراتیک ایران
هشتم امرداد ۱۳۹۹ خورشیدی

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: