وضعیت محمدنوریزادزندانی سیاسی و امضاکننده بیانیه۱۴ و فعـال سیاسیاز زبان خانم فاطمه ملکی

🔸به نام خدای آزادی

ای کاش می‌شد برای‌تان خبر آزادی داشتم و خبر سلامتی.

از نه ماه پیش که آقای نوری زاد از زندان وکیل آباد به زندان اوین منتقل شدند به ما گفتند:

ما پیگیر هستیم که آقای نوری زاد به مرخصی بیایند و گویا همچنان پیگیرند!!!

در این یک ماه گذشته آقای نوری زاد در ادامه بیهوشی‌های قبل، مجددا چندین بار بیهوش شدند و در آخرین باری که به بیمارستان طالقانی منتقل شدند دکترها خطر مرگ را گوشزد کردند؛ متاسفانه آنها به درخواست آقای نوری زاد مبنی بر ادامه معالجات توسط دکتر قلب خودشان توجهی نکرده و ایشان را به زندان بازگرداندند.

دوباره با نامساعد شدن حالشان، به پزشک قانونی اعزام شده، بعد از نامه‌نگاری‌ها با تایید پزشک قانونی به بیمارستان آتیه نزد پزشک معالج خودشان فرستاده شدند و با شرایط امنیتی ویژه و حضور دستکم ۶ مامور محافظ آنژیوگرافی انجام شد.

درنهایت پزشک ایشان در نامه‌ای خطاب به پزشکی قانونی نوشتند که با بررسی‌های انجام شده ایشان به هیچ وجه در وضیعتی نیستند که تحمل حبس داشته باشند و شرایط زندان برای ایشان «خطرناک» و چه‌بسا «کشنده» است.

پس از آنژیوگرافی داروهای لازم تجویز شد و کیسه صفرا هم که باید عمل می‌شد به دلیل مصرف داروهای آنژیو ده روز به تاخیر افتاد.

بدون توجه به نظر دکتر، ایشان به زندان بازگردانده شدند؛ از آن تاریخ بیست روز می‌گذرد؛ نامه‌نگاری‌ها صورت گرفته ولی با اعزام ایشان به بیمارستان آتیه موافقت نکرده و می‌گویند به بیمارستان طالقانی برده خواهند شد ولی متاسفانه تا‌کنون کاری صورت نداده ‌ند و این در حالی است که ایشان همچنان به واسطه درد شدید ناشی از وجود سنگ صفرا و کلیه نمی توانند بخوابند.

در این میان دوبار هم به پزشک قانونی اعزام شدند و نهایتا پزشکان بیمارستان طالقانی، آتیه و پزشکی قانونی هشدار خطر مرگ را داده‌اند که تصویر نظر آنها موجود است.

مشکل ایشان همچنان پابرجاست و دست به عصا هستند.

تاخیر در آزادی ایشان به جهت پی‌گیری معالجات موثر به هیچ وجه قابل توجیه نیست و هر اتفاقی که بیافتد مسئولیت مستقیم آن متوجه سیستم قضایی و اطلاعاتی خواهد بود.

قابل توجه است که ایشان همچنان مقاوم و مصمم ایستاده‌اند و مطلب ضروریی را هم درباره ابراز نظر برخی از دوستان بیانیه ۱۴ بیان کردند:

«من هرگز از ابتدا تاکنون به هیچ گروه و دسته، حزب، و گرایشی وابسته نبودم، و اگر دوستانِ امضاکننده‌ی بیانیه‌ی ۱۴ گرایش به کسانی یا گروه‌هایی دارند، منحصر به خودشان است و ربطی به من و دوستان دیگرم ندارد.

من همچنان ایستاده و سرفراز بر خواسته‌های خویش پافشاری می‌کنم و برای سرزمینم و مردمان سرزمینم رهایی و نیکبختی و آرامش آرزو می‌کنم.»

محمد نوری‌زاد – اول دی ماه ۹۹

* لازم به ذکر است که در بیانیه دیگری هم با همین مضمون نام آقای نوری زاد قید شده است.
از پسرم علی هم بعدا خواهم نوشت.
سخت دلتنگم….

فاطمه ملکی
سوم دی ماه ۹۹

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: