پیام عسل محمدی پس از ابلاغ حکم ظالمانه‌اش :

با هم سر صحبتی را باز می کنیم
در نیمه قطع می شود.
می رویم که دیواری بسازیم
ما را نمی گذارند که تمامش کنیم.
و آوازمان نیز قطع شده.
همه چیز را افق به انجام می رساند.
بر فراز چادر ها افواج ستارگان می گذرند
گاه خسته، گاه تلخکام،
با این همه مُطمئن به راهشان، به راهمان.

رُفقا، ما همه چیز را قسمت کردیم،
نان را، آب را، سیگار را، غم را و امید را؛
حال می توانیم زندگی کنیم یا که بمیریم ساده و زیبا _بسیار زیبا_
انگار که سحرگاهان دری را باز کنیم
و به آفتاب و به دنیا صبح بخیر بگوئیم…»

عسل محمدی – ۹۸/۶/۱۶ – اوین

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

ترجمه به زبانهای دیگر
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: