یاشار تبریزی : زندان درمان نیست اگر چه آزاده و دادخواه دربند میشود،آزادگی و دادخواهی دربند نمیشود

سخنی با هموطنانم…

زندان درمان نیست

اگر چه آزاده و دادخواه دربند میشود،آزادگی و دادخواهی دربند نمیشود

✍️_ من یاشار تبریزی ( اکبر قلیزاده ) زاده متولد تبریز ساکن تهران شهریار،دارای دو فرزند پسر۱۷ساله و ۹ ساله،شغل آزاد،از سال1394به عنوان یک شهروند به طور خودجوش و بدون وابستگی به هیچ موسسه،حزب یا گروهی شروع به انجام کنش های اجتماعی و مدنی بر حسب احساس مسولیت و انسان دوستی در راستای کاهش آسیب های اجتماعی از جمله کمک به کودکان کار و بی سرپرست،حمایت از کارتن خوابها و خانواده های بی بضاعت شروع به فعالیت نمودم. در فضا و محیطی که سرشار از ناهنجاری های اجتماعی،اخلاقی و معضل های اقتصادی بوده از جمله فقر و اعتياد

سال ۹۴ از طریق صفحات مجازی ” رسانه ارتباطات امروزی”با ایجاد یک کانال و گروه تلگرامی ” کمپین حمایت از کودکان ” و حمایت تعدادی از هموطنانم که صادقانه و با انگیزه خیرخواهانه،مرا حمایت و مورد لطف و اعتماد خود قرار دادند. شروع به مددکاری در این ارتباط نمودم.

از جمله فعالیت های انجام شده

حمایت از کارتن خوابها به طور مستمر که توجه رسانه های گوناگون داخلی و جهانی را نسبت به‌ کارتن خوابی و گورخوابی در ایران جلب نمود

حمایت از کوکان درگیر اعتیاد و بدسرپرست،حمایت از کودکان بیمار پیوند کلیه، فلج مغزی،خاص و لاعلاج همچون ام اس….

در این میان افتخار حمایت اندک اما مستمر از ۱۸ خانواده مربوطه در حوالی شهریار و کرج را همراه با دوستان، داشتیم.

تهیه گزارش برای پیگیری مسولان و حمایت حامیان مردمی از معضلات و آسیب های اجتماعی که به خاطر فقر و اعتیاد برای کودکان به وجود آمده بود.

این چند،نمونه ای بود، برای اطلاع هموطنانم

در ۱۶ اسفند سال ۹۶ به خاطر انجام چنین کنش هایی و انتقادات یا نظراتی که به وضعیت موجود و حاکم داشتم در خانه خویش با شکستن در و شیشه توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به زندان اوین بند ۲۰۹ منتقل شدم. در طول مدت ۱۴ روز در سلول انفرادی و ۶ روز در بند عمومی به سر بردم.

در طول فرایند دادگاهی،در انتها،در دادگاه تجدید نظر محکوم به حکم ۳ ماه زندان قطعی و ۹ ماه تعزیری شدم. که بنا به اعلام در سامانه سنا و احضاریه کتبی در ۲۹ خرداد ماه،۶ تیرماه و ۱۳ تیرماه ۱۳۹۹ برای تحمل حبس حضور یافتم.. در ۳ بار حضور برای تحمل حبس،به علت عدم حضور مامور بدرقه ” که توسط دفتر دار شعبه ۴ اجرای احکام دادسرای انقلاب شهریار بیان شد.” اجرای حکم من انجام نشد.

پس از آن تا امروز (۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ ) در بدترین شرایط اقتصادی که اکثریت مردم ایران به خاطر شرایط موجود در آن به سر میبرند به سر بردم. در این میان در کنار هموطنانم در عین تجربه سختی ها و مشگلات به خاطر عدم اشتغال و بلاتکلیفی رنج مضاعف بردم اما نسبت به درد و رنج خود و هموطنانم بی تفاوت نبودم و با حضور در کنار مردم زحمتکش و بی نصیب و خانواده های داغدار از جانباختن عزیزانشان به دادخواهیِ بیداد بزرگی که بر ایران و ایرانیان رفته است پرداختم.

باز دوباره طی تماسی به حضور در شعبه چهار اجرای احکام خوانده شدم. حساب خالی بانکیم مسدود و ظاهرا ماشینم که منبع درآمدم بود توقیف سندی گردیده

آیا به جای پاسخ گویی و حل مسائل و مشگلات جامعه،ایجاد ترس، تهدید و یا بازداشت و زندانی کردن کنشگران مدنی و سیاسی و….که دلسوز آینده ی ایران هستند،روش مناسبی میباشد؟

اگر چه آزاده و دادخواه دربند میشود، آزادگی و دادخواهی دربند نمیشود

یاشار تبریزی فعال مدنی
۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۰

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: