‍ بیاد یاران دربند دژخیمان : عباس واحدیان شاهرودی

جنبش آزادیخواهی ایران بر علیه رژیم حاکم که از آن بنام اپوزیسیون یاد میشود عمری به درازای جمهوری اسلامی دارد.
تاکنون دهها هزار نفر از این افراد توسط رژیم یا در زندانها شکنجه و کشته شدند و یا با اعدام و ترور از صحنه روزگار حذف گردیدند!
همچنین بالغ بر دهها هزار نفر در این ۴۲ سال با پرونده سازی و اجرای دادگاههای نمایشی-فرمایشی به زندانهای کوتاه و بلند مدت محکوم گردیده که از هر دو حیث اپوزیسیون جمهوری اسلامی یکی از رکورداران ایثار توام با تلفات در تاریخ معاصر بوده است!
هم اینک در زندانهای کشور هزاران تن از فعالین مدنی و سیاسی و عقیدتی و امنیتی اسیر این دژخیمان بد سیرت هستند!

سال گذشته پس از تجمع یاران ما (در #بیانیه۱۴) مقابل دادگاه تجدید نظر مشهد، دستگیری امضا کنندگان دو بیانیه اول و دوم بانوان آغاز شد که با در نظر گرفتن دستگیری پنج تن از حامیان گرامی مان مجموعا ۲۵ نفر بودند!
پس از چند ماه نخست از این تعداد چند تن از جمله جواد لعل محمدی، جانباز عزیز بروجردی، جانباز عزیز مرتضی قاسمی، رضا جنگی، هاشم رجایی و بانوان حوریه فرج زاده و پوران ناظمی با قید وثیقه آزاد شدند و بقیه که شامل آقایان محمد نوری زاد، کمال جعفری یزدی، هاشم خواستار، محمدحسین سپهری، عبدالرسول مرتضوی، رضا مهرگان، زرتشت احمدی راغب، و خانمها گیتی پور فاضل، فاطمه سپهری، شهلا انتصاری، شهلا جهان بین، زهرا جمالی، نرگس منصوری هر کدام از ۲۶ سال تا حداقل سه سال محکومیت یافتند!
پرونده بنده نیز که منتظر صدور رای دادگاه بدوی می باشد!
چیزی نزدیک به یک قرن زندان برای یک گروه که بشکلی کاملا دموکراتیک و قانونی و عاری از خشونت خواستار استعفای رهبر و اصلاح کامل قانون اساسی و بر چیده شدن کل این ساختار استبدادی بودند در نظر گرفتند!!؟
چندین خانواده گرفتار این مصیبت جانکاه شده که هنوز ادامه دارد!
اینها را یاد آوری نمودم تا مردم بدانند علیرغم همه ضعفهای اپوزیسیون آزادیخواهان وطن هرگز کم فروشی نکردند و اگر کاستی در جهت گذار از این دیکتاتوری وجود دارد از ناحیه مردمی است که دوست دارند با نشستن بر روی خاکستر فقر و فلاکت همچنان در طبقه خاکستری جامعه جای بگیرند!
آنانکه فقط نق زننده اند نه عملگرا؛مملو از درد و فریادند ولی همچنان خاموش اند و بیصدا !
همانهایی که اگر ماموران دژخیم در انزار عمومی بر سر هموطن معترض شان باتوم می کوبند و یا با شوکر و اسپری فلفل علنی شکنجه می دهند فوری گوشی موبایل در آورده تا از رنج و درد هموطن شان فیلم اکشن بگیرند!!
در طول این سالها علیرغم اینهمه سرکوب جوانان جان بر کف و خردمند مانند #ستار_بهشتی کم نبودند و مادران درخشنده ای چون #گوهر_عشقی نیز بسیارند که اجازه ندادند استبدادیون با آرامش خیال به دریدن و غارت میهن بپردازند!

حال باید همه در خلوت مان از خود بپرسیم در مقابل شکنجه و درد و تنهایی زندانیان سیاسی و اندوه ابدی مادران شهدای میهن آیا به اندازه سهم خود در راه رهایی وطن کوشیده ایم یا از آنانیم که بر خاکستر میهن نشسته و خاک مرگ بر سرمان می ریزیم!
تمام

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: