‍ بیانیه جمعی از زندانیان بند هشت زندان اوین و همدردی با خانواده های جانباختگان پرواز اوکراین گریان اما بیش از پیش مصمم و امیدوار

حقیقت این است که واژگان توان انتقال همدردی ما را با عزیزانمان که فرزندانشان را در این فاجعه عظیم از دست داده اند را ندارند. این ضایعه بزرگ در کنار فجایع و مصیبت های قبلی که البته نه فقط از آبان ماه ۱۳۹۸ و آن کشتار بی رحمانه مردم عدالت جو در اعتراضات به حق مردم رنج دیده بلکه از آغاز به قدرت رسیدن تئوگراسی همواره داغ به دلهایمان نهاده و نیز به یاد داریم که این نخستین نخبه کشی رژیم نبوده است. اما آنچه متفاوت و امیدوار کننده است سرگذشت مردم زادگاهمان و رسیدن به این حقیقت که باید از مرزهایی که سرمایه داری بر دموکراسی تحمیل کرده است فراتر رفت. امیدوار کننده این است که دیگر در جستجوی رهبری که خود در آینده تبدیل به دیکتاتوری خطرناک تر شود نیست و شاهد جنبش و قیام های خود جوش و خلاقانه ای هستیم که قطعا به انقلاب ختم خواهد شد. ما آزادی، عدالت و برابری خواهان محبوس در بند هشت زندان اوین ضمن ابراز همدردی با خانواده های داغدار و محکوم کردن چند باره ی حکومت بی کفایت، فاسد، واپسگرا وجنایت کار آخوندی، مقاومت مردم زادگاهمان را تحسین می کنیم و از صمیم قلب آرزو می کنیم که به زودی انقلابمان پیروز شود و بساط جور و ارتجاع جمع شده و ستمگر به زباله دان تاریخ انداخته شود.
دستانمان بسته است از پشت…
اما
مُشت
مُشت
مُشت
مُشتیم و می کوبیم بر ستمگر

پ. ن:بوئینگ اُکراینی، چند دقیقه پس از پرواز، مورد حمله موشکی سپاه پاسداران و اصابت موشک قرار گرفت که البته یک خطای عمدی ِانسانی بود و در حوالی پرند و شهریار در استان تهران سقوط کرد. موشک هایی که با صرف هزینه های هنگفت بر سفره های مردم در شرایط وخیم اقتصادی کسر شده است تا همچون خنجر در قلب عزیزانمان فرو رود. سامانه موشکی که در بین شهرک پرند، آپارتمان های مسکن مهر و شهر جدید پرند واقع شده است یعنی سپری گوشتی و انسانی که سپاه برای پوشش اقدامات خود ایجاد نموده است در میان مسافران پرواز اما نه سربازی از دشمن است و نه سلاح ؟ بلکه زنان و مردان و کودکان و حتی یک نوزاد و نام دانشجویان و دانش آموختگان و نخبگانی به چشم می خورد که برای ادامه تحصیل عازم خارج از کشور بودند. پس بر زنان و مردان پاکیزه و درست اندیش ما است که همبسته و دست در دست یکدیگر اجازه ندهیم هرچه بیشتر خون مردم ستمدیده ما چه در اعتراضات خیابانی چه در زندانها چه در هواپیماهای مسافربری پایمال شده و با قیام های مستمر و مشروع تا براندازی رژیم ادامه دهیم.

حمید حاج جعفر کاشانی
اسماعیل گرگیج
حسین پسندیده
میثم عباسی
سهیل عربی
محمدرضا مرادی
امید صفری

دی ماه 1398، زندان اوین

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: