✅ بیانیه فرزندان اعدام‌شدگان دهه ۶۰ و قتل عام تابستان ۶۷،علیه تخریب خاوران: پرچم دادخواهی ما تا همیشه برافراشته خواهد بود

بیانیه ی جمعی از فرزندان اعدام شدگان دهه شصت و قتل عام تابستان شصت و هفت
بگذارید تصویری از یک گورستان دسته جمعی به شما بدهیم:
تابستان ۱۳۶۷، جایی دور افتاده در جنوب شرقی تهران. دستان لرزان اما جستجوگر خانواده‌ها، خاک نمناک را کنار می‌زنند. نیازی به حفاری عمیق نیست. پیراهن چهارخانه آبی، یک دست کنار سر آن دیگری و پایی بر سینه‌ی دیگری. اینجا خاوران است، یکی از بزرگترین گورستان‌های دسته جمعی ایران. هزاران زندانی سیاسی اعدام شده در دهه ی شصت و بیشتر اعدامیان کشتار دسته جمعی تابستان ۱۳۶۷ در گورهای دسته جمعی به خاک سپرده شده‌اند.
از آن روز تا به امروز، قدم‌ها و سرودهای خانواده‌های اعدامیان بود که علی‌رغم ارعاب و سرکوب و با امید و آرمان دادخواهی، خاوران را زنده نگاه داشتند و بر یک پرسش پافشاری کردند: اجساد اعدامیان، پدران، مادران، خواهران، برادران و فرزندان ما کجا هستند؟
در طی چند روز گذشته چندین قبر جدید در محل گورهای دسته‌جمعی خاوران حفر شده‌اند. این اولین بار نیست که حکومت جمهوری اسلامی تلاش می‌کند بقایای جنایاتش در سال های دهه ۶۰ و قتل‌عام تابستان ۱۳۶۷ را بپوشاند و به فراموشی تاریخ بسپارد.
ما فرزندان اعدامیان سال های دهه ۶۰ و قتل‌عام تابستان ۱۳۶۷ ادامه دهنده همان راهی هستیم که مادران، پدران و همسران دادخواه بیش از ۳۰ سال طی کرده و بسیاری از آنان دیگر در میان ما نیستند.
خاوران نه تنها جغرافیای ما بلکه تاریخ مشترک تمام حذف‌شدگان و مبارزان راه عدالت و آزادی است. ما از مردم ایران درخواست می‌کنیم تا نسبت به این تعرض به اجساد خاک شده در خاوران خاموش نمانند. ما هم سرنوشت هستیم چرا که رهایی همچون دادخواهی امری جمعی است.
همچنین از جامعه بهائیان که خود سالیان طولانی است درد خاکسپاری بدون احترام را چشیده‌اند، می‌خواهیم به تعرض به اجساد، خاطرات و تاریخ اعدامیان دهه‌ی ۶۰ که خواسته‌ی نیروهای امنیتی است تن ندهند.
ما تا روشن شدن وضعیت اجساد اعدام شدگان پنهانی سال ۱۳۶۷ هر تغییری در این خاک را محکوم می‌کنیم. پرچم دادخواهی ما تا همیشه برافراشته خواهد بود.

اعدامیان سال های دهه ۶۰ و قتل‌عام تابستان ۱۳۶۷ ادامه دهنده همان راهی هستیم که مادران، پدران و همسران دادخواه بیش از ۳۰ سال طی کرده و بسیاری از آنان دیگر در میان ما نیستند.

خاوران نه تنها جغرافیای ما بلکه تاریخ مشترک تمام حذف‌شدگان و مبارزان راه عدالت و آزادی است. ما از مردم ایران درخواست می‌کنیم تا نسبت به این تعرض به اجساد خاک شده در خاوران خاموش نمانند. ما هم سرنوشت هستیم چرا که رهایی همچون دادخواهی امری جمعی است.

آذرمیدخت الهی، پرویز الهی، اعدام تابستان ۶۷
آیدین اخوان، فرزند ناصر اخوان، اعدام تابستان ۶٧
بنفشه رضاییان، فرزند رسول رضاییان، اعدام تابستان ۶۷
بهاران یگانه، فرزند حسام یگانه، اعدام تابستان ۶۷
بهاره منشی رودسری، فرزند عباسعلی منشی رودسری اعدام تابستان ۶۷
بیژن منشی رودسری، فرزند عباسعلی منشی رودسری، اعدام تابستان ۶۷
بیژن میثمى، فرزند سید مرتضى میثمى، کشته‌ شده شکنجه تابستان ۶٣
پرند میثمى، فرزند سید مرتضى میثمى، قربانى شکنجه تابستان ۶٣
پژاره حیدرى، فرزند پرویز حیدرى، اعدام ۶۵
س. ق، فرزند حسین قاسم نژاد، اعدام تابستان۶۷
سارا دیانک شوری، فرزند محمد حسن دیانک شوری، اعدام تابستان ۶۷
سعید عصمتی ، فرزند رضا عصمتی، اعدام تابستان ۶۷
سیاوش جباری مستحسن، فرزند جلیل جباری مستحسن، اعدام تابستان ۶۷
شکوفه منتظری، فرزند حمید منتظری، اعدام تابستان۶٧
شورا مکارمی، فرزند فاطمه زارعی، اعدام تابستان ۶۷
کرامت مهدى زاده ، فرزند على مهدى زاده، اعدام ۶۲
گلناز خواجه گیری، فرزند حمید خواجه گیری، اعدام تابستان ۶٧
ل.د. ، فرزند حمید دریاباری، اعدام تابستان ۶۷
م. خ و گ .خ ،فرزندان خشایار (فرامرز) خواجیان – اعدام تابستان ۶۷
مریم گلپایگانی، فرزند محمدرضا گلپایگانی، اعدام تابستان ۶۷
مهدی شبانی، فرزند علی شبانی، اعدام تابستان۶٧
مهرگان کاظمی، فرزند سعید کاظمی، اعدام تابستان ۶۷
مهرنوش اشترانی، فرزند سلطان علی اشترانی، اعدام فروردین ۶۲
مینا دیانک شوری، فرزند محمد حسن دیانک شوری، اعدام تابستان ۶۷
مینا گلپایگانی، فرزند محمدرضا گلپایگانی، اعدام تابستان ۶۷
ن.ن. ،فرزند حسن نوربخش، اعدام تابستان ۶۷
نسترن صوفی سیاوش، فرزند فرامرز صوفی سیاوش، اعدام تابستان ۶۷
یاسمن صوفی سیاوش، فرزند فرامرز صوفی سیاوش، اعدام تابستان ۶۷
و برخی دیگر از فرزندان اعدام‌شدگان سیاسی دهه‌ی ۶۰

یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۰

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: