ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﻫﺎ …ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ،، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺑﺘﺎﺏ ﮐﻪ ﺩﺍﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ

ﺗﺮﺍﻧﻪ ” ﺗﻮﺑﺎﺭﻭﻧﯽ،ﺗﻮﺁﻓتاﺑﯽ ” ﺭﺍ ﻣﯿﻨﺎ ﺍﺳﺪﯼ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﻮﺭ ﻭﻋﻼﻗﻪ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ” ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﻫﺎ ” ﺩﺍﺷﺖ،ﺩﺭﺳﺎﻝ 51 ﺳﺮﻭﺩ ﻭ ﺍﺳﻔﻨﺪﯾﺎﺭ
ﻣﻨﻔﺮﺯﺍﺩﻩ ﺑﺮﺁﻥ ﺁﻫﻨﮓ ﻧﻬﺎﺩ ﻭ ﺗﻮﺳﻂ ﺭﺍﻣﺶ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪ . ﻣﯿﻨﺎ
ﺍﺳﺪﯼ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺮﻭﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ “: ﻣﻦ ﺍﯾﻦ
ﺷﻌﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺒﺎﺱ ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﻭ ﺍﺳﺪﺍﻟﻠﻪ ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﺳﺮﻭﺩﻡ. ﺩﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭﯼ ﮐﻪ ﺭﮊﯾﻢ ﺷﺎﻩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ
ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺎﺭﻭﯼ ‏(ﺍﻫﻞ ﺳﺎﺭﯼ ‏) ﻭ ﻫﻤﺸﻬﺮﯼ
ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﺒﺎﺯﯼ ﻭ ﻫﻤﮑﻼﺳﯽ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻧﻢ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ
ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺍﯼ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮ ﺭﺍﺑﻨﻮﯾﺴﻢ “…..
ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺭﺍﻣﺶ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﺎ ﻭ ﺷﻤﺎ
ﺻﺒﺢ ﺟﻤﻌﻪ ﺭﺍﺩﯾﻮ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ ﻭ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﯿﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﭼﺸﻤﮏ ﻋﺼﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﭘﺨﺶ ﺷﻮﺩ.
ﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﻧﯿﺰ ﺁﻥ ﺳﺎﻝ ﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺭﮊﯾﻢ ﺷﺎﻩ
ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻭﺩﺳﺘﮕﯿﺮﯼ 9ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺑﯿﻮﻥ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻋﺒﺎﺱ
ﻭﺍﺳﺪﺍﻟﻠﻪ ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﺍﻃﻼﻋﯿﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻋﮑﺲ ﻭ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺮﺁﻧﺎﻥ ﺻﺪﻫﺰﺍﺭﺗﻮﻣﺎﻥ ‏(ﻣﻌﺎﺩﻝ
12 ﻫﺰﺍﺭﺩﻻﺭﺁﻧﺰﻣﺎﻥ ‏) ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺍﯾﻦ ﺍﻃﻼﻋﯿﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺳﺮﺩﺭ ﺳﯿﻨﻤﺎﻫﺎ، ﺑﺎﻧﮑﻬﺎ ﻭﺩﯾﮕﺮ ﻣﺮﺍﮐﺰ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺷﻬﺮﺳﺎﺭﯼ ﻧﺼﺐ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.ﻋﺒﺎﺱ ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯼ ﺩﺍﻧﺸﮑﺪﻩ ﻓﻨﯽ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﺳﺪﺍﻟﻠﻪ ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯼ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺗﺒﺮﯾﺰﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﮊﯾﻢ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ
ﭘﺲ ﺍﺯﺍﻋﻤﺎﻝ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﺎﯼ ﻭﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﻭﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﺎﯾﯽ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﮐﺸﯿﺪﻥ ﻧﺎﺧﻦ ﻭ ….. ﺩﺭ11 ﺍﺳﻔﻨﺪ ﺳﺎﻝ 1350 ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﺭﺍ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗﻌﺪﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺑﯿﻮﻥ ، ﺑﻪ ﺟﻮﺧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻣﯽ
ﺳﭙﺎﺭﺩ . ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭﺁﻥ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻓﻀﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺷﻬﺮﻓﻮﻕ
ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺑﺴﺘﻪ ﻭﺧﻔﻘﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮ، ﺩﺭ
ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﭘﭽﭙﭽﻪ ﻭ ﺯﻣﺰﻣﻪ ، ﺣﻤﺎﺳﻪ “ﺳﯿﺎﻫﮑﻞ ” ﻭ
ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺣﻤﺪ ﻓﺮﻫﻮﺩﯼ ﺣﺲ ﻣﯿﺸﺪ ﻭﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ
ﻣﯽ ﺭﺳﯿﺪ .
ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺎﺭﯾﺨﭽﻪ ﺗﺮﺍﻧﻪ ” ﺗﻮﺑﺎﺭﻭﻧﯽ،ﺗﻮﺁﻓﺖﺍﺑﯽ : ﺩﺭ
ﺟﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﯾﻦ “ﺗﺮﺍﻧﻪ ” ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﯽ، ﻧﻘﻞ ﺍﺯ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ “ﻣﯿﻨﺎ ﺍﺳﺪﯼ ” ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﯿﻢ : ” ﺗﺮﺍﻧﻪﯼ ‏« ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ،
ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ‏» ﮐﻪ ﺭﺍﻣﺶ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۵۱ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﺮﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﻣﯽﮐﺮﺩ . ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻧﺴﻞ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﺴﻞ ﭘﯿﺶﺗﺮ
ﻣﺎ ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﻭ ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ . ﻣﯿﻨﺎ ﺑﺎ ﭼﻪ
ﺣﺴﺮﺕ ﻭ ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺷﻮﻗﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺳﺮﻭﺩﻥ ﺷﻌﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺩﯾﺪﻥ ﻋﮑﺲ ﭼﺮﯾﮏﻫﺎﯼ
ﻓﺪﺍﯾﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ ﻭ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺳﺎﻭﺍﮎ
ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮﯼ ﺁﻥﻫﺎ ﻭ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﻗﺒﻠﯽ ﺍﻭ ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺱ ﻭ ﺍﺳﺪﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻔﺘﺎﺣﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺸﻬﺮﯼ ﻭ ﻫﻢ ﻣﺪﺭﺳﻪﺍﯼ ﻭ ﻫﻢﺑﺎﺯﯼ ﺑﺮﺍﺩﺭﻫﺎﯼ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻣﯽﮔﻔﺖ : ‏« ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥﻫﺎ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍﻩ ﻣﯽﺭﻓﺘﻢ ﻭ
ﺍﯾﻦ ﻃﺮﻑ ﻭ ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﯿﺪ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ
ﺑﺎﺭ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﻢ .‏» ﺁﺭﺯﻭﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﻧﺸﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ
ﺩﺍﻏﺶ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻣﯿﻨﺎ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﻍ ﺩﺭ ‏« ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ‏»
ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺳﺮ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ .
ﻧﻄﻘﻪﯼ ﺗﺮﺍﻧﻪ ‏« ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ‏» ﺑﺎ ﯾﺎﺩ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﻩﯼ
ﻣﻔﺘﺎﺣﯽﻫﺎ ﻭ ﺳﯿﺎﻫﮑﻞ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻣﯿﻨﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.
ﺗﺮﺍﻧﻪ ” ﺗﻮﺑﺎﺭﻭﻧﯽ،ﺗﻮﺁﻓﺖﺍﺑﯽ، ﺭﺍ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﯿﺪ ﺍﺯ ﻟﯿﻨﮏ ﺯﯾﺮ ﮔﻮﺵ
ﺩﻫﯿﺪ :

ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺑﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺗﻮ
ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺑﺘﺎﺏ ﮐﻪ ﺩﺍﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ، ﺩﻝ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﺑﮑﻨﯽ، ﻫﺰﺍﺭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺭﻭ، ﺍﺯ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺁﺏ ﺑﮑﻨﯽ
ﮐﻮﯾﺮ ﺧﺸﮏ ﺗﺸﻨﻪ ﺭﻭ، ﺳﯿﺮﺍﺏ ﺳﯿﺮﺍﺏ ﺑﮑﻨﯽ
ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺑﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺗﻮ
ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺑﺘﺎﺏ ﮐﻪ ﺩﺍﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ
ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺯﻧﺠﯿﺮﯼ ﻫﺎ، ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻭ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﻧﺪﺍﺭﻩ، ﭼﺸﻤﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎ
ﺑﻪ ﺧﺪﺍ، ﺧﺸﮑﯿﺪﻩ ﻭ ﺁﺏ ﻧﺪﺍﺭﻩ
ﺩﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺷﻪ، ﺧﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺭﻩ، ﺧﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺭﻩ
ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺑﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺗﻮ
ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺑﺘﺎﺏ ﮐﻪ ﺩﺍﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮐﻠﯿﺪ ﺑﺎﺷﯽ، ﻗﻔﻞ ﺩﺭﻫﺎ ﺭﻭ ﻭﺍ ﮐﻨﯽ، ﭘﺎﻫﺎﯼ ﭘﯿﻨﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺭﻭ، ﺍﺯ ﺯﻧﺠﯿﺮﻫﺎ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﯽ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮﮐﻪ ﻫﺎ ﺭﻭ، ﺩﺭﯾﺎ ﮐﻨﯽ، ﺩﺭﯾﺎ ﮐﻨﯽ
ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺑﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺗﻮ
ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺑﺘﺎﺏ ﮐﻪ ﺩﺍﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺍﮔﻪ ﺑﺨﻮﺍﯼ، ﻗﯿﺎﻣﺘﯽ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﻨﯽ، ﮐﺒﻮﺗﺮﺍﯼ ﺧﺴﺘﻪ
ﺭﻭ، ﺍﺯ ﻗﻔﺴﻬﺎ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﯽ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺩﯾﻮ ﺷﺐ ﺭﻭ، ﺭﺳﻮﺍ ﮐﻨﯽ، ﺭﺳﻮﺍ ﮐﻨﯽ
ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺑﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺗﻮ
ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺑﺘﺎﺏ ﮐﻪ ﺩﺍﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮐﻠﯿﺪ ﺑﺎﺷﯽ، ﻗﻔﻞ ﺩﺭﻫﺎ ﺭﻭ ﻭﺍ ﮐﻨﯽ، ﭘﺎﻫﺎﯼ ﭘﯿﻨﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺭﻭ، ﺍﺯ ﺯﻧﺠﯿﺮﻫﺎ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﯽ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮﮐﻪ ﻫﺎ ﺭﻭ، ﺩﺭﯾﺎ ﮐﻨﯽ، ﺩﺭﯾﺎ ﮐﻨﯽ
ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ، ﺑﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﺎﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ، ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺗﻮ
ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ، ﺑﺘﺎﺏ ﮐﻪ ﺩﺍﻏﻢ ﺑﮑﻨﯽ

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: