🔴 به دلیل کمبود راننده، ناشی از عدم استخدام راننده جدید، مدیریت ناکارآمد شرکت واحد، رانندگان را برای اضافه کار خارج از ظرفیت، تحت فشار قرار می‌دهد

بنابر گزارش رسیده از رانندگان خط یک بی‌آرتی، مسئولین ناحیه غرب این سامانه، با توجه به کمبود راننده، برای بوجود نیامدن خلاء در خط، رانندگان را با انواع روش‌ها تحت فشار قرار می‌دهند که روزانه چهار ساعت در شیفت مخالف خود اضافه‌کاری کنند.

برابر قانون‌ کار اضافه‌کاری برای کارگران اختیاری است و هیچ کارگری را نمی‌توان مجبور به اضافه‌کاری کرد. مضاف بر این، در شهر شلوغی نظیر تهران، آن هم با اتوبوس دو کابین و ازدیاد مسافر، می‌بایست راننده کاملا سرحال و هوشیار باشد. در غیراینصورت ریسک سوانح و تصادفات به شدت افزایش می‌یابد و برای راننده و شهروندان خطر آفرین خواهد بود.

از سال ۸۵، با توجه به اجرایی شدن اصل ۴۴ قانون اساسی، همچنین با توجه به اعتصابات و اعتراضات رانندگان و کارگران شرکت واحد، مدیریت کلانِ شهر تهران و مسولان کشور، برای جلوگیری از اعتصابات مشابه سراسیمه و با سرعت واگذاری خطوط شرکت واحد به بخش خصوصی را آغاز کردند. بنابراین، با بازخریدی انگیزشی رانندگان و واگذاری اتوبوس‌های کهنه به آنان، همچنین راه‌اندازی چند شرکت خصوصی تا آنجا که توان داشتند خطوط شرکت واحد را خصوصی کردند. در طول پانزده سال گذشته نیز تعداد زیادی از رانندگان به مرور بازنشسته شده‌اند و امروز بطور محسوسی شرکت واحد با کمبود راننده مواجه شده است.

بخش خصوصی ایجاد شده نیز با توجه باینکه طوری برنامه‌ریزی شده بود که شرکت واحد و شهرداری تهران کمترین تعهدات مالی را نسبت به رانندگان داشته باشد، از سال دوم خصوصی سازی خطوط فشل بودن آن محرز شد. رانندگان بخش خصوصی با درآمد ناچیز و عدم پذیرش هیچ تعهدی از سوی شرکت واحد در قبال آنان خیلی زود توان خود در ارائه خدمات مطلوب را از دست دادند و با درآمد ناچیز و هزینه‌های سنگین اتوبوس، به مشقت زندگی می‌کنند. مسافران هم از وضع اتوبوس‌ها و تایم طولانی حرکت‌شان، از واگذاری خطوط به بخش خصوصی بسیار ناراضی هستند.

بعد از پانزده سال در حال حاضر شرکت واحد در خطوط ملکی خود با کمبود شدید راننده مواجه شده است و از طرفی اتوبوس‌های واگذار شده به رانندگان با توجه به عقبه‌ای که بیان شد آنقدر خرد شده‌اند که نمی‌توانند در خطوط کار کنند و رانندگان هم پولی برای تعویض اتوبوس‌ها‌یشان با اتوبوس جدید ندارند. به همه اینها اعتراضات و اعتصابات رانندگان بخش خصوصی در چند سال اخیر و روند رو به رشد آن را نیز باید اضافه کرد.

مدیریت کلانِ شهری باید بپذیرد که اقدامات صورت گرفته در پانزده سال گذشته موجب فشل بودن وضع امروز است و با استخدام راننده جدید در شرکت واحد همچنین استخدام رانندگان بخش خصوصی در شرکت واحد، خطوط اتوبوسرانی را بصورت مستقیم خود اداره کند.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: