🔺سلیمه مزاری فرماندار زن شهرستان «کنت» اسیر طالبان شد. فرار نکرد‌و سلاح به دست ایستاد.

زن است دیگر!

🔴 زنی که در چهره‌اش نه ترس دیده می‌شود، نه نشانی از شکست. زنی که لبخند زیبای غرورآمیزش بیش از پیش زیبایش کرده. زنی که خودش سلاح به دست شد و تا آخرین لحظات با تمام توانش در مقابل تجاوز دشمن ایستاد؛ کاری که قدرتمندترین مرد کشورش، رئیس جمهورش جراتش را نداشت و فرار کرد!
بله، زن است دیگر! زنی که زن بودنش مرا به زن بودنم مفتخر می‌کند.

متولد ایران، فارغ التحصیل دانشگاه خوارزمی ، رشته جامعه شناسی. نمی‌توانم با دیدن این عکس و شجاعت شیرزنانه و نحوه با صلابتِ حتی نشستنش و آن خنده معنادار، تحسینش نکنم.‌

عکس‌هایش را نگاه می‌کنم. زنی پر از شور زندگی‌ است اما این شور با مسئولیت زنانگی و مادرانگی در هم آمیخته و انسانی با مسئولیت اجتماعی مضاعف را به تصویر کشیده است. او در جاده‌های برای آبادانی، در مدارس برای آموزش و تربیت کودکان افغانستان در تلاش و تقلا بود، و روزی هم که ویران‌گرانِ زیستِ آزاده انسان‌ها، یعنی طالبان و اسلامگرایان افراطی، به مردم مظلوم افغانستان هجوم آورده‌اند، سلیمه، سلاح در دست‌گرفته، و آن شور پر غوغای زندگی و نشاط و لبخند و عشق را به خشم و مقاومت در مقابل کین می‌آمیزد و آن‌قدر استوار می‌ایستد و نمی‌گریزد که طالبان او را به اسارت می‌برند.
بر این باورم، نیروی درونی و مقاومتی که سلیمه مزاری را تا مرحله چشم در چشم شدن با خشونت‌طلبان طالبان سرپا نگه‌داشت، این اسارت هولناک را، که تصورش در خیال من نمی‌گنجد، آن‌چنان حقیر و پست در نگاهش جلوه کرد که لحظه‌ای نهراسید و تا دم آخر نگریخت.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: